The Mirror

-
                                                                                                       Found on ear-trumpet.tumblr.com

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η προσευχή των πατέρων της Όπτινα

-
 Κύριε, βοήθησέ με ν᾿ ἀντιμετωπίσω με ψυχικὴ γαλήνη ὅλα, ὅσα θὰ μοῦ φέρει ἡ σημερινὴ ἡμέρα. Βοήθησέ με να παραδοθῶ ὁλοκληρωτικὰ στὸ ἅγιο θέλημά Σου. Στὴν κάθε ὥρα τῆς ἡμέρας φώτιζέ με καὶ δυνάμωνέ με γιὰ τὸ κάθε τί. Ὅποιες εἰδήσεις κι ἂν λάβω σήμερα, δίδαξέ με να τὶς δεχθῶ με ἠρεμία καὶ μὲ τὴν ἀκλονήτη πεποίθηση ὅτι τίποτε δὲν συμβαίνει, χωρὶς να τὸ ἐπιτρέψεις Ἐσύ. Καθοδήγησε τὶς σκέψεις καὶ τὰ συναισθήματά μου σὲ ὅλα τὰ ἔργα καὶ τὰ λόγια. Στὶς ἀπρόοπτες περιστάσεις μὴ μὲ ἀφήσεις να ξεχάσω ὅτι ὅλα παραχωροῦνται ἀπὸ Σένα. Δίδαξέ με να συμπεριφέρομαι σὲ κάθε μέλος τῆς οἰκογένειάς μου καὶ σ᾿ ὅλους τοὺς συνανθρώπους μου μὲ εὐθύτητα καὶ σύνεση, ὥστε να μὴ συγχύσω καὶ στενοχωρήσω κανένα. Κύριε, δός μου τὴ δύναμη νὰ ὑποφέρω τὸν κόπο καὶ ὅλα τὰ γεγονότα τῆς ἡμέρας αὐτῆς, σὲ ὅλη τὴ διάρκειά της. Καθοδήγησε τὴ θέλησή μου καὶ δίδαξέ με να προσεύχομαι, νὰ πιστεύω, νὰ ὑπομένω, νὰ συγχωρῶ καὶ ν᾿ ἀγαπῶ. Ἀμήν.
Διαβάστε περισσότερα

Εσένα, εαυτέ μου, σου οφείλω μια συγγνώμη.

-
Εικόνα
Εσένα που έχω στήσει άπειρες φορές στον τοίχο πυροβολώντας σε,   φτύνοντας πάνω σου όλη μου την επίκριση και την αυστηρότητα.   Εσένα που αδίκησα υπερεκτιμώντας τους άλλους.   Εσένα, εαυτέ μου, σου οφείλω μια συγγνώμη.   Μια συγγνώμη για κάθε λεπτό της ζωής μου που σε πρόδωσα.   Για κάθε φορά που σε απαρνήθηκα υπηρετώντας τα θέλω των άλλων. Για κάθε ξένη ενοχή που σε φόρτωσα τσαλαπατώντας την αθωότητά σου. Για κάθε προσδοκία σου που δεν ευοδώθηκε εξαιτίας της δικής μου αμέλειας.   Σου χρωστάω επίσης μια μεγάλη αγκαλιά,  γιατί άντεξες.   Άντεξες το φορτίο της δυστυχίας που δεν σου αναλογούσε.   Την βαθιά σιωπή που μέσα της κυοφορούνταν χιλιάδες ουρλιαχτά.  Τα δικά μου. Γιατί αποξενώθηκα από τον μόνο που δεν έπρεπε να το κάνω.  Από σένα.   Άντεξες να βλέπεις τα όνειρά σου να θρυμματίζονται κάτω  από τα άτσαλα πατήματα ανθρώπινων εγωισμών.   Γιατί εγώ το επέτρεψα.  Γιατί εγώ δεν σε υπε...
Διαβάστε περισσότερα

Εκείνος κι εγώ

-
Εικόνα
 Εκείνος κι εγώ, δεν ξεχωρίζαμε αν ήμασταν δύο ή ένας. Τόσο πολύ φωλιάζαμε  ο ένας μέσα στον άλλο, σαν κορμί με ρούχο που εφαρμόζει τέλεια πάνω, παίρνοντας απολύτως το σχήμα και τις γραμμές του. Τόσο πολύ μοιάζαμε, ανυπεράσπιστοι κι οι δύο, λαβωμένοι από έρωτα βαρύ,  που αγκαλιαζόμασταν σφιχτά για να μην αιμορραγούμε. Κλείναμε το τραύμα με φιλιά, το απολυμαίναμε με όνειρα για την επόμενη μέρα που θα μας έβρισκε ακόμη μαζί, τρωτούς κι ερωτευμένους. Εκείνος κι εγώ, μιλούσαμε την ίδια γλώσσα, χωρίς φθόγγους και φωνή. Είχαμε την λάμψη μες τα μάτια,  είχαμε ένα χαμόγελο πλατύ, χέρια πρόθυμα και στόμα. Δεν χρειαζόμασταν τις λέξεις. Είχαμε καρδιά που αφουγκραζόταν κι ερμήνευε την ησυχία. Τόσο πολύ μοιάζαμε, που το εγώ είχε εκμηδενιστεί απ' το εσύ. Μια σκέψη, μια επιθυμία, μια ευχή μάς όριζε να ζήσουμε και να μην χάσουμε ούτε στιγμή. Βουτούσαμε στην χαρά και στην μελαγχολία, ντυνόμασταν όλες τις διαθέσεις της αγάπης χωρίς κόπο,  όπως οι στρατιώτες που υπακούνε σε διαταγ...
Διαβάστε περισσότερα