Fly me to the moon
https://www.youtube.com/watch?v=QhMmBlL81nw
Αναρτήσεις
Γιάννης Σκαρίμπας
Γιάννης Σκαρίμπας ( 1893 - 1984 ) ο άγνωστος ποιητής Εαυτούληδες (από τη συλλογή Εαυτούληδες 1950) Ως ωραία ήταν μου απόψε η λύπη, ήρθαν όλα σιωπηλά χωρίς πάθη και με ήβραν —χωρίς κανέν' να μου λείπει— τα λάθη. Κι ως τα γνώρισα όλα-μου γύρω — μπραμ-πάφες όλα κράταγαν, τρουμπέτες και βιόλες —ΕΑΥΤΟΥΛΗΔΕΣ που με βλέπαν, oι γκάφες- μου όλες. A!... τι θίασος λίγον τι από αλήτες μουζικάντες μεθυσμένους και φάλτσους, έτσι ως έμοιαζαν — με πρισμένες τις μύτες— παλιάτσους. Και τι έμπνευση να μου δώσουν τη βέργα μπρος σε τρίποδα με κάντα μυστήρια, όπου γράφονταν τ' αποτυχημένα-μου έργα —εμβατήρια! Α... τι έμπνευση!... Μαιτρ του φάλτσου 'γώ πάντα, με τη βέργα-μου τώρα ψηλά —λέω— με τρόμους νά, με δαύτη-μου να παρελάσω τη μπάντα στούς δρόμους. Kι ως πισώκωλα θα παγαίνω πατώντας, μες σε κόρνα θα τα βροντούν και σαντούρια οι παλιάτσοί-μου — στον αέρα πηδώντας — τα θούρια... Artist: Αλέκος Φασιανός https://www.yo...
Μύθοι στην Αρχαία Ελλάδα
Ο ΜΥΘΟΣ ΤΩΝ ΛΗΜΝΙΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ (ΑΠΟΛΛΟΔΩΡΟΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ 1. 9.17) Οὗτοι ναυαρχοῦντος Ἰάσονος ἀναχθέντες προσίσχουσι Λήμνῳ. ἔτυχε δὲ ἡ Λῆμνος ἀνδρῶν τότε οὖσα ἔρημος, βασιλευομένη δὲ ὑπὸ Ὑψιπύλης τῆς Θόαντος δι᾽αἰτίαν τήνδε. αἱ Λήμνιαι τὴν Ἀφροδίτην οὐκ ἐτίμων. ἡ δὲ αὐταῖς ἐμβάλλει δυσοσμίαν, καὶ διὰ τοῦτο οἱ γήμαντες αὐτὰς ἐκ τῆς πλησίον Θρᾴκης λαβόντες αἰχμαλωτίδας συνευνάζοντο αὐταῖς. ἀτιμαζόμεναι δὲ αἱ Λήμνιαι τούς τε πατέρας καὶ τούς ἄνδρας φονεύουσι. Μόνη δὲ ἔσωσεν Ὑψιπύλη τὸν ἑαυτῆς πατέρα κρύψασα Θόαντα. προσσχόντες οὖν τότε γυναικοκρατουμένῃ τῇ Λήμνῳ μίσγονται ταῖς γυναιξίν. Ὑψιπύλη δὲ Ἰάσονι συνευνάζεται, καὶ γεννᾷ παῖδας Εὔνηον καὶ Νεβροφόνον. Μετάφραση: Αυτοί με ναύαρχο τον Ιάσονα αφού εξέπλευσαν, προσέγγισαν την Λήμνο, έτυχε τότε η Λήμνος να είναι έρημη από άνδρες και να έχει βασίλισσα την Υψίπυλη, κόρη του Θόαντα, για την εξής αιτία. Δεν τιμούσαν οι Λήμνιες την Αφροδίτη. Κι εκείνη σ'αυτές έριξε δυσοσμία και γι'αυτό οι σύζυγοί τους πήραν αιχ...
Το ομιχλώδες τοπίο σου
Αν υποθέσουμε πως κάθε άνθρωπος στην ζωή μας είναι κι ένας προορισμός, ένας τόπος άγνωστος που μας προσκαλεί να τον προσεγγίσουμε και να τον ανακαλύψουμε, τότε εσύ για μένα ήσουν ο πιο ιδανικός! Τουλάχιστον έτσι φαινόσουν στην αρχή... Σαν ένα τοπίο ρομαντικό που η ομίχλη επιμελώς θόλωνε το περίγραμμά του, άσκησες πάνω μου μια μυστηριώδη γοητεία κι έλξη. Όσα δεν διακρίνονταν καθαρά, όσα κρύβονταν ένοχα στη σκιά τα συμπλήρωνε με καλοπροαίρεση η φαντασία μου. Φυσικά φρόντιζες να την τροφοδοτείς με τους τρόπους σου που θύμιζαν άνδρα μιας άλλης εποχής. Χάρη, ευγένεια, ομορφιά με προσκαλούσαν να σε δω, να σε εξερευνήσω, να σε "αγγίξω" πιο βαθιά, αφιερώνοντάς σου χρόνο κι ενέργεια. Ούτε μου πέρασε από το μυαλό ότι υπήρχαν παγίδες που υπομονετικά περίμεναν ...
Γράμματα
Γράμματα, ζωντανοί οργανισμοί που μέσα τους πάλλονται οι λέξεις. Σκέψεις που ρέουν στο λευκό χαρτί και το μορφοποιούν, πλημμυρίζοντάς το με συναισθήματα. Γράμματα που αιχμαλωτίζουν κάθε είδους στιγμές στο χρονολόγιο της ζωής μας! Γράμματα παιδικά, σαν τα πρώτα βήματα στο μονοπάτι του λόγου, ασταθή, ορμητικά. Πατήματα που ξεσηκώνουν το βλέμμα. Εξομολογήσεις αγνές μικρών βλαστών στους γονείς που λύνουν γόνατα και προκαλούν δάκρυα. Γράμματα ανάλαφρα σαν πούπουλα, χάδι στ' αυτιά, ζωγραφιές πολύχρωμες που στολίζουν τον τοίχο και την καρδιά μας. Γράμματα νοσταλγικά που προσπαθούν να καλύψουν τις αποστάσεις, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Γέφυρες κρεμαστές στο χωροχρόνο που καλείσαι να διαβείς. Γράμματα αποχαιρετιστήρια, λυγμοί στην αποβάθρα του χωρισμού, λόγια που μελώνουν την πίκρα και θωρακίζουν την ευαισθησία που παραπαίει. Γράμματα που μοσχομυρίζουν καλοκαίρι κι ακτινοβολούν τον ήλιο. Καράβια, εν κινήσει, που πλέουν στο πέλαγο...